Buurtschap Stuivezand

Buurtschap Stuivezand is, zoals veel andere buurtschappen in Zundert, ontstaan in 1946. De eerste jaren werd er ergens in een schuur de laatste weken voor het corso een wagen gebouwd en met bloemen uit eigen tuin, in kippengaas gestoken, afgewerkt. Vaak werden er in die jaren zelfs 2 kleinere wagens gebouwd. De onderwerpen waren eenvoudig zoals "De gedenknaald", "De hooiberg" en "Vliegmachine". In 1952 kwam met Feitze de Bruijn een ontwerper met kunstzinnige achtergrond zijn opwachting maken. De ontwerpen werden dan ook al snel wat ingewikkelder. Bestuurlijk ging de buurt door een moeilijke tijd. Het oude bestuur kon steeds minder tijd vrijmaken en de kas was op enkele centen na leeg. Er werd een bijeenkomst belegd om te overleggen of Buurtschap Stuivezand wel zou blijven bestaan. Gelukkig vond Toon Boot enkele buurtgenoten bereid om samen met hem de kar te trekken, en nadat Toon ook thuis toestemming had gekregen was de doorstart een feit. 

Maar liefst 30 jaar zou Toon als voorzitter onze buurt leiden. In 1960 werd Piet Verhaeren binnengehaald. Hij bracht zijn vakmanschap mee, het was immers in die tijd gebruikelijk dat een timmerman werd ingehuurd om de wagen grotendeels te bouwen, maar ook zijn geheime wapen. Dit geheime wapen bestond uit een fotoboek van het bloemencorso van Pasadena en was een grote inspiratiebron. Maar liefst 11 wagens zijn door Piet ontworpen voor onze buurtschap.In 1962 werd een nieuw talent binnengehaald op Stuivezand. Johan Maas bracht verse ideeën en nieuwe technieken mee naar ons buurtje. Tempex was het toverwoord, en met dit nieuwe materiaal werden prachtige ontwerpen op straat gebracht. Begon Johan nog rustig met een 10e plaats, het jaar erop stonden we al in de top 5. Gevolgd door een 3e en in 1975 zelfs een 1e prijs met "Oosterse olifantenparade". Sinds die tijd is die dikhuid dan ook onlosmakelijk verbonden met Buurtschap Stuivezand.

Dat deze 1e prijs geen toevalstreffer was blijkt wel uit het feit dat we in 14 jaar tijd slechts een keer buiten de top 10 vielen, en dan nog maar net met een 11e prijs in 1978. Ondanks het feit dat Johan voor meerdere buurtschappen wagens ontwierp in die jaren, 3 was niet ongebruikelijk, had Stuivezand al die jaren een speciaal plekje in zijn hart. En dit was wederzijds. Maar liefst 27 ontwerpen hebben wij van hem mogen bouwen. Met de eeuwwisseling kwam hier verandering in, een jonge bouwgeneratie diende zich aan, en met hen ook nieuw ontwerptalent. Onder Johan's begeleiding zette Dave van Beek zijn eerste voorzichtige stappen in het ontwerpers wereldje. Niet altijd met evenveel succes, maar onder zijn bezielende leiding kreeg de jeugd een kans en ontstond er een hechte bouwploeg.

Uit deze ploeg, en een eerste stap naar een open ontwerpinschrijving kwamen weer nieuwe mensen naar voor. Ondanks, of misschien wel dankzij het feit, dat ze met hun eerste afzonderlijke ontwerpen niet werden gekozen klikte het tussen Jeroen Boot en de Belgische Bart Goetschalckx. In 2006 werd met hun gezamenlijk ontwerp "Gifkikkers" een verdienstelijke 8e plaats behaald. Het jaar erop presenteerde zij samen met Ben Vriends hun idee "MCE" aan onze buurtgenoten. Weer een olifant.Misschien was dat wel de reden dat, ondanks alle tegenslagen, tijdens de bouwperiode er steeds een extra tandje werd bijgezet als het dreigde mis te gaan. Ons fantje moest door de straten van Zundert gaan lopen, zijn hoofd en slurf kunnen bewegen en natuurlijk ook water kunnen spuiten. Al deze inzet werd door de jury beloond met een "Jullie mogen stoppen". Na 32 jaar, en totaal onverwacht, was dit voor de buurt niet te bevatten. Als in een droom werden prijzen en felicitaties in ontvangst genomen en het corso was voorbij voor het pas echt goed tot ons doordrong. Pas tijdens de vaandeluitreiking in januari werd er echt gefeest. Voor de 3e keer liet Buurtschap Stuivezand een olifant door de starten van Zundert trekken, deze keer een echte, en het vaandel overhandigen aan de burgemeester.Inmiddels zijn we weer enkele jaren verder en blijven we bouwen aan onze buurtschap. Nieuwe bouwers en ontwerpers staan te trappelen om hun kunnen aan het publiek te laten zien. We denken niet aan stoppen, of het moet eventjes op de markt in Zundert zijn.